سیب ترش

اولین کسی که به طور جدی در باره این مسئله مطالعه کرد رنه دکارت بود . قبل از دکارت کسانی مانند قطب الدین شیرازی یا تيودوريك در این باره تحقیق کرده بودند . دکارت با توجه به قوانین شکست همزمان ولی به طور جداگانه از اسنل ( بنیان گذار اصلی قوانین شکست و بازتاب ) به شرح رنگین کمان پرداخت و در سال 1637 نتایج خود را منتشر کرد .
یکی از دوستان مطلبی در این باره نوشته بودن و چون مختصر است همون مطلب رو اینجا می گذارم.
اول از همه توجه كنيــد كـه قطـره هـاي آب در حـال سـقوط كروي شكل اند ، پس به سراغ نحوه برهــم كنـش يـك پرتـو نـور سـفيد ، بـا يـك كـره شـفاف مـي رويـم . اگر كمـي بـــا چگونگي شكل گيري رنگين كمان آشنا باشيد مي دانيــد كـه رنگين كمان اصلي را مجموعه پرتوهايي كه در مرز قطرهوا، دوبار شكسته و يك بــار بـاز تـابيده انـد، مـي سـازند و چـون ضريب شكست آب براي رنگهاي مختلف متفاوت است، نور سفيد در ضمن اين شكســت هـا بـه اجـزاي رنـگياش تجزيـه ميشود، اما نور خورشيد پيوسته است و در تمــام نقـاط رو بـه نور قطره با آن برخورد مي كند كه شرايط بازتاب و شكســت در هر يك از اين نقاط ، متفاوت است.

مثلا پرتو نوري كه راستاي آن از مركز قطره مي گذرد، بدون شكست وارد آن شده و در سوي ديگر باز تابيده مــي شـود و روي همان مسير ورودي بــه بـيرون بـر مـي گردد. بـه عبـارت ديگر پرتو به وسيله قطره 180 درجه تغيير جهت مي دهــد، در مقابل اگر پرتو نور مماس بر قطره به آن بتابد، مي توانيد ببينيد كه هنگام ورود به بيشـترين مـيزان ممكـن مـي شـكند و پرتـو خروجي با پرتو خروجــي بـا پرتـو ورودي زاويـه حـدود 165 درجه مي سازد، بررسي بيشتر نشان مي دهد كه در بين اين دو وضعيت حدي ، زاويه انحـراف زاويـه بيـن پرتـو خروجـي و ورودي از 180 درجه كاهش مي يابد بــه مقـدار كمينـه 138 درجه مي رسد و سپس دوباره تا 165 درجه بالا مــي رود، امـا چون در اطراف مقدار كمينه، تغيـير زاويـه كـم اسـت، بخـش بزرگي از نور فـرودي ، در حـول و حـوش ايـن زاويـه 138 درجه از قطره خارج مي شود. به عبــارت ديـگر ، شـدت نـور خروجي در تمام زوايا يكسان نيست و بيشتر نـور رنگينـي كـه از قطره بيرون مي رود، با جهت تابش خورشيد، زاويه حــدود 138 درجه يا معادل آن 42 درجه مي سازد. البته ايــن زاويـه، بستگي به رنگ پرتو دارد و بين 40 تا 42 درجه براي رنگهاي قرمز تا بنفش متفاوت است. بنابراين مي توان تصور كـرد كـه تنها در زواياي حــدود 42 درجـه ، پرتوهـاي رنـگي بـه طـور مؤثر از قطره خارج مي شوند.

حالا تصور شكل رنگين كمــان، كـار سـاده اي اسـت، فـرض كنيد در بعد از ظــهر ، خورشـيد در حـال تـابش و فضـا پـر از قطره هاي كروي آب است و شما هم پشت به خورشــيد و رو به شرق ايستاده ايد، در اين وضعيت نور رنــگي كـه بـه چشـم شما مي رسد، مجموعه نورهاي خـارج شـده از تمـام قطراتـي است كه خط واصل چشم شما و آنها با راستاي نور خورشيد، زاويه بين 40 و 42 درجه مي سازد.

مكان هندسي اين قطره ها مخروطي بــه رأس چشـم شماسـت كه نيم زاويه رأس آن حدود 42 درجه است. چيزي كه شما از رأس اين مخروطي مي بينيد مقطع آن است، يعني يك نوار دايره اي به پهناي زاويه اي بين 40 و 42 درجه كه رنگهاي قرمز تا بنفش را در خــود جـاي داده اسـت، البتـه
سطح افق، اين دايره را قطع مي كند و چون قطـرات آب تنـها در هـوا حضـور دارنـد، شـما تنـها كمـاني از يـــك دايــره را ميبينيد. اين كمان، وقتي پرتو خورشيد موازي با افـق اسـت، يعني هنگام غروب به بيشينه خــود مــي رسـد و بـه نيـم دايـره تبديل مي شود. البته در آســمان و مثـلا از درون هـواپيمـا در شرايط مساعد مي تـوان رنگيـن كمـان دايـره اي را هـم ديـد.

بيشتر اينجا

آنطرف رنگين کمان کجاست؟

وقتي در طول بارندگي فقط يك رنگين كمان مي بينيم در واقع چند رنگين كمان وجود دارد؟ پاسخ اين سؤال آنطور كه فكر مي كنيد ساده نيست! وقتي نور وارد يك قطره آب مي شود، در داخل قطره بازتاب كرده، و آنچه به چشم ما باز مي تابد رنگين كمان را تشكيل مي دهد. هر قطره باران، نوري را كه واردش مي شود در تمام جهات ممكن بازتابانده و مي شكند. اولين بار كه نور با قطره برخورد مي كند، يك پرتو كسري از آن نور بازتاب مي كند و و بقية آن در طول قطره حركت مي كنند تا به پشت قطره از سمت داخل برخورد كنند. دوباره، مقداري از نور شكت خورده و مقداري بازتاب مي كند. در هر برخورد با سطح سطح داخلي قطره، مقداري از نور باز مي تابد و در قطره مي ماند، و باقيماندة آن خارج مي شود. بنابراين پرتو هاي نور مي توانند بعد از يك، دو، سه بازتاب داخلي يا بيشتر از قطره خارج شوند.

وقتي شما دو رنگين كمان مي بينيد، اولين يا اصلي ترين كمان در زاوية 42 درجه، با نور قرمز در بيرون و نور بنفش در داخل به طور واضح ديده مي شود. كماان دوم هميشه كم رنگ تر بوده و بواسطة بازتاب دوم با رنگهاي معكوس (بنفش در بيرون و قرمز در درون) در زاوية 51 تشكيل مي شود. اسحاق نيوتن يك معادله رياضي بر حسب اندازه زاوية رنگين كمانها بعد از بازتاب N اُمِ داخل قطره بدست آورد. او معتقد بود كه در بازتاب سوم نور كافي وجود ندارد كه در واقع شخص آنرا ببيند، از اينرو هرگز مسئله را براي 3=N حل نكرد. ادموند هالي، بعد از نامگذاري ستارة دنباله دار هالي، محاسبات را بر دوش گرفت و كشف كرد كه سومين رنگين كمان در زاوية 40 درجه و 20 ثانيه تشكيل مي شود، و شگفت زده شد. اين رنگين كمان نبايستي در مقابل خورشيد تشكيل شود بلكه دور تا دور خورشيد تشكيل مي شود! دو هزار سال بود كه بشر به اشتباه در طرف ديگر آسمان در جستجوي اين كمان بود.

براي همه والدين پيش آمده كه از دست فرزند خود به خاطر حرف‌هايي كه نبايد مي‌گفت! عصباني هستند

ولي چه كسي به كودك توضيح داده كه نبايد اين حرف را در جاي ديگري بزند؟ مثلا ما از فرزندمان مي‌خواهيم آدرس، شماره تلفن،  اسم والدين و... را بداند تا در مواقع اضطراري اطلاعاتش كافي باشد ولي اگر همين كودك سه، چهار ساله اين اطلاعات را براي شخص غريبه‌اي بازگو كند او را به‌شدت مورد شماتت قرار مي‌دهيم. راهكاري‌هاي زير جهت رفع اين مشكل ارائه مي‌شود:

1- به فرزندتان آموزش دهيد هنگام رويارويي با موقعيت خطرناك و اضطراري نبايد به اشخاص غريبه‌اي كه خواهان دريافت اطلاعات خانوادگي‌اش هستند، اعتماد كند و اسرار خانوادگي را براي آنها فاش كند. البته كودكان كم سن و سال در شناخت افراد دچار مشكل  و در مواقع لزوم گيج و سردرگم مي‌‌شوند كه آيا بايد به آن شخص اعتماد كنند يا نه؟

آموزش به هر كسي به‌ويژه بچه‌ها براي كارهايي كه نبايد انجام دهند دردسرساز است زيرا ضمير ناخودآگاه كلمات منفي مانند «نكن و نگو» را نمي‌تواند تجزيه و تحليل كند لذا براي آموزش هرگز از افعال منفي استفاده نكنيد به‌عنوان مثال به فرزندتان بگوييد:
«اگر كسي راجع به خانواده‌ات از تو سؤال كرد و تو در موقعيت خطرناكي بودي به او بگو از مامان و بابام بپرسيد.»

2- پيوسته عزت نفس و خودباوري فرزندتان را تقويت كنيد. بعضي اوقات فرزندتان را به خاطر آنچه به‌خوبي يادگرفته يا در آن توانمند است تحسين كنيد، اگر كودك احساس امنيت شخصي كند و در عين حال تحت آموزش نيز قرار بگيرد هرگز خطاهاي عمدي نمي‌كند.

3- به كودك در شناخت حد و مرزها كمك كنيد. به او تفهيم كنيد در چه مواقعي و به چه كساني مي‌تواند رازهاي خانوادگي را بگويد، زيرا در تحقيقي كه در سال‌2002 در بريتانيا روي كودكان گمشده انجام گرفت مشخص شد درصد بسياري از آنها حتي حاضر نيستند در مقابل قانون و پليس نيز به بيان اطلاعات خانوادگي بپردازند.

4- نقش بازي را در آموزش و تفهيم اطلاعات جدي بگيريد. در حين بازي با آرامش به او اطلاعات بدهيد ولي هرگز او را با «بايدها و نبايدهايتان» نترسانيد. زيرا كلمات و جملات منفي برخلاف آنچه فكر مي‌كنيد به‌زودي از ذهن بچه‌ها پاك نمي‌شود.

5- به فرزندتان اعتماد داشته باشيد. از جملات منفي مانند من مطمئنم كه تو نمي‌تواني جلوي زبانت را نگه داري يا عادت كردي حرف نسنجيده بزني و... استفاده نكنيد.

سنجيدگي رفتار فرزندتان را باور كنيد و به او گوشزد كنيد من مي‌دانم و يقين دارم كه تو بسيار باهوش هستي و مي‌تواني در مواقع اضطراري بسيار خوب رفتار كني،  همواره به ياد داشته باشيد هرگز از ترس اينكه كودكتان اطلاعات خانوادگي را فاش نكند او را در فقر اطلاعاتي نگاه نداريد بلكه همواره در نظر داشته باشيد كه شرايط غيرقابل پيش‌بيني و اضطراري نيز وجود دارد.

گسترش گوشی‌های همراه در سارسر جهان، کاربران این ابزار را به عکاسان آماتور نیز تبدیل کرده است. شان روکو، استاد عکاسی خبری دانشگاه کارولینای شمالی از شیوه‌های درست عکاسی با دوربین گوشی‌های همراه سخن می‌گوید.

امروزه هر فردی که دارای یک تلفن همراه باشد، یک عکاس آماتور نیز به حساب می‌آید. حتی ارزان‌قیمت‌ترین تلفن‌های همراه نیز از دوربین عکاسی برخوردارند؛ اما به ثبت رساندن عکس خوب با استفاده از این تجهیزات که از لنزهای کوچک و وضوح پایین تصویر برخوردارند، امری بسیار سخت و زمان‌گیر خواهد بود.

در حال حاضر برخی از تلفن‌های همراه پیشرفته از دوربین‌های بسیار قدرتمندی برخوردارند که ویژگی‌های این دوربین‌ها را می‌توان در بسیاری از دوربین‌های عکاسی حرفه‌ای نیز یافت. سرعت بالاتر شاتر، وضوح بالاتر در بزرگ‌نمایی، ردیابی خودکار لبخند و محدوده‌ای از تنظیمات نوری از جمله ویژگی‌های دوربین‌های جدید هستند. با این حال بسیاری از دوربین‌های تلفن‌های همراه از نظر لنز، وضوح تصویر و سرعت شاتر یارای برابری با دوربین‌های عکاسی حرفه‌ای را ندارند.

نشریه TechDailyNews به منظور آشنایی با شیوه‌های عکاسی خوب با دوربین تلفن‌های همراه، با شان روکو، عکاس خبری روزنامه News&Observer، نویسنده کتاب Cell Phone Photographs و استاد عکاسی خبری در دانشگاه کارولینای شمالی گفتگو کرده است.

با وجود این‌که روکو در زمان کاری خود از دوربین دو هزار و 500 دلاری Canon 5D Mark II و دیگر دوربین‌های حرفه‌ای استفاده می‌کند، برای عکاسی شخصی‌اش ترجیح می‌دهد با یک گوشی قدیمی موتورولا عکاسی کند. وی معتقد است برای خوب عکاسی کردن نیازی نیست هزاران دلار خرج کنید. کافی است از گوشی همراهی که در جیبتان حبس کرده‌اید استفاده کنید.

قدم اول برای گرفتن عکس‌های خوب با تلفن همراه چیست؟
اول از همه باید ابزار خود را خوب بشناسید و با محدودیت‌ها و توانایی‌های آن کاملا آشنا شوید. در این صورت است که می‌توانید از آن استفاده کنید. من خودم از کار کردن با این موتورولای قدیمی لذت می‌برم، زیرا محدودیت‌هایش باعث خلاقیت من می‌شود و مجبورم می‌کند از زاویه‌های خلاقانه به اجسام نگاه کنم.

دقیقا از چه تلفن همراهی استفاده می‌کنی؟
گوشی من یکی از مدل‌های قدیمی موتورولا E815 است. من دیگر از این گوشی برای تماس گرفتن استفاده نمی‌کنم. آن را از سال 2007 / 1386 تا به حال نگاه داشته‌ام و گمان می‌کنم زمانی که آن را خریدم، تولید آن به پایان رسیده بود. اکنون گوشی جدیدتری دارم، اما دوربین گوشی جدیدم به هیچ وجه با این دوربین قابل مقایسه نیست و احساس یکسانی را در من ایجاد نمی‌کند.

چه چیز دوربین، این گوشی قدیمی را برایت این‌قدر خوشایند کرده است؟
چندین دلیل وجود دارد. هر دوربین برای شما نتیجه متفاوتی در بر دارد و به همین دلیل با استفاده از چند دوربین هرگز نمی‌توانید نتیجه مساوی از یک زاویه یا صحنه به دست آورید. وقتی من با این دوربین کوچک تلفن همراه عکاسی می‌کنم، نسبت به زمانی که با دوربین‌های حرفه‌ای عکاسی می‌کنم احساس تازه‌تر و متفاوت‌تری دارم. نقص‌های این دوربین کوچک باعث می‌شود احساس واقعی بودن به من القا شود، زیرا کمال دوربین‌های حرفه‌ای خیلی خسته‌کننده و بی‌مزه است.

چطور با تمامی محدودیت‌های نوری و رنگی دوربین تلفن همراه عکاسی می‌کنی؟
باید از حضور نور و بازی‌های آن بر روی ساختار موضوع آگاه باشید. دوربین‌های تلفن همراه از گزینه‌های انتخاب رنگ برای فضاهای داخلی یا خارجی برخوردارند، اما من کار را ساده‌تر کرده‌ام و این گزینه‌ها را بر روی اتوماتیک تنظیم کرده‌ام. من بیشتر به صورت سیاه و سفید عکاسی می‌کنم، به ویژه در شرایط کم‌نور؛ زیرا عکاسی سیاه و سفید در شرایط کم نور بسیار دست و دلبازتر از عکاسی رنگی عمل می‌کند. اما گاهی متناسب با نوع موضوع عکس‌های رنگی نیز می‌گیرم. گاهی اوقات رنگ‌هایی که از دوربین‌های عکاسی تلفن‌های همراه به دست می‌آید، احساس قدیمی بودن فیلم‌های عکاسی دهه 1970 / 1350 را القا می‌کند که استفاده از این ویژگی کاملا به موضوع عکس بستگی دارد. با این حال گاهی اوقات نیاز است که رنگ واقعی را داشته باشید. البته حتی با حرفه‌ای‌ترین دوربین‌های عکاسی نیز نمی‌توان همیشه به رنگ واقعی دست پیدا کرد.

دوربین‌های عادی اغلب برای جبران کم‌نوری مجهز به نور فلش هستند. آیا فلش‌های دوربین تلفن‌های همراه نیز به همین خوبی قادر به جبران نور کم محیط هست؟
برخی از دوربین‌ها دارای نور فلش ال.ای.دی هستند که معمولا مانند یک فلش لحظه‌ای نیست و عملکردی مانند پرتوی ممتد نور، اما تاثیرگذار دارد. دوربین من فلش ندارد و به همین دلیل همیشه نور فلش ال.ای.دی بر روی دسته کلیدم به همراه دارم و از آن چندین بار برای نورانی ساختن موضوعاتم استفاده می‌کنم.

دیگر تفاوت‌های مهم میان دوربین‌های عادی و دوربین تلفن‌های همراه چیست؟
با این دوربین موتورولا، نسبت تصویر شما 10 در 8 خواهد بود که این ترکیبی کاملا متفاوت از فیلم‌های 35 میلی‌متری است که طول بیشتری دارد. این یکی از تفاوت‌های مهم است. هم‌چنین هرگز از بزرگ‌نمایی دوربین گوشی‌ام استفاده نمی‌کنم، زیرا باعث پیکسل‌دار شدن تصاویرم می‌شود؛ در واقع از دوربینم به عنوان یک دوربین عکاسی با لنز ثابت استفاده می‌کنم. هر یک از دوربین‌ها در تلفن‌های همراه مختلف در هنگام عکاسی واکنش متفاوتی از خود نشان می‌دهند و به همین دلیل باید واقعا دوربین خود را بشناسید. من همیشه به هرکس که عکاسی می‌کند، می‌گویم که تنها باید مداوم عکس بگیرید تا دوربین خودتان را درک کنید.

وضوح و کیفیت تصویر چه می‌شود؟
بسیاری از این دوربین‌ها دارای تنظیمات ابعاد فایل بزرگ یا کوچک و کیفیت تصاویر عالی، متوسط و پایین هستند. فکر می‌کنم اگر می‌خواهید با تلفن همراه عکاسی کنید، باید تنظیمات آن را بر روی بزرگ‌ترین حالت و پر وضوح ترین کیفیت قرار دهید.

اهمیت مگاپیکسل در گرفتن عکس‌های خوب با تلفن همراه چه اندازه است؟ و چه تاثیری می‌تواند بر روی بزرگ‌نمایی یا چاپ تصاویر داشته باشد؟
فکر می‌کنم 12-10 مگاپیکسل در حال حاضر برای تلفن‌های همراه بیشترین حد به شمار می‌رود. این میزان از مگاپیکسل دوربین حرفه‌ای کارم در چند سال گذشته بسیار بیشتر است. دوربین موتورولای من تنها 1.3 مگاپیکسل کیفیت دارد که عکس‌های آن در فایل‌هایی به حجم 3.75 مگابایت ذخیره می‌شوند. با چنین ابعادی من می‌توانم عکس‌هایی در ابعاد 60 در 76 سانتی‌متر با وضوح 200 نقطه در اینچ (دی.پی.آی) چاپ کنم. این کار را با کمک درون‌یابی (Interpolation) فتوشاپ انجام می‌دهم که نتیجه آن برای برخی از عکس‌ها بسیار خوب می‌شود. با این حال باید دوربین تلفن‌های خود را بشناسید. شاید دوربین یک گوشی 10 مگاپیکسلی باشد و با کیفیت متوسط تصویر نیز بتوان به عکسی با وضوح عالی دست پیدا کرد.

نظرت درباره گوشی آی‌فون چیست؟
آی‌فون یک گوشی 3 مگاپیکسلی و فوق‌العاده است که قصد دارم به زودی یکی از آنها را بخرم. همان‌طور که می‌دانید، تصویر اول بسیاری از روزنامه‌ها از حادثه فرود هواپیما در رودخانه هادسون در سال گذشته توسط یک گوشی آی‌فون به ثبت رسیده بود.

با توجه به این‌که دوربین‌های تلفن همراه در مقایسه با دوربین‌های سنگین و حجیم حرفه‌ای، بسیار کوچک و سبک وزن هستند؛ این ویژگی تا چه اندازه بر روی گرفتن عکس‌های خوب تاثیر خواهد داشت؟
برای عکاسی خوب اهمیتی ندارد که از چه دوربینی استفاده می‌کنید. تلاش کنید جهان را از زاویه‌ای متفاوت نگاه کنید، کمی بالاتر یا پایین‌تر. این یکی از زیبایی‌های دوربین‌های تلفن همراه است، زیرا می‌توانید زاویه آن را بدون نیاز به خم شدن و نگاه کردن درون منظره‌یاب تغییر دهید، تنها با نگاه کردن به نمایشگر می‌توانید دوربینتان را در هر موقعیتی نگه دارید. در این میان عکس‌هایی به نظر شما جذاب تر خواهند آمد که از موضع تسلط شما دیده نشوند.

از نظر ساختاری چه پیشنهاد دیگری برای گرفتن تصاویر خوب با دوربین تلفن همراه داری؟
قانون یک سوم‌ها یا همان نقاط طلایی. تقسیم صحنه به یک سوم‌ها یکی از مهم‌ترین‌ها به شمار می‌رود. نباید لزوما موضوعات مهم را در مرکز قرار دهید. زمانی یک عکاس خوب خواهید شد که بدانید چه چیز کارایی ندارد و تا زمانی که آن را انجام دهید، آن را نخواهید فهمید. این یکی از خوبی‌های جهان دیجیتال است، زیرا می‌توانید هر زمان که سر ذوق بودید عکاسی کنید...

یا تا هر زمان که کارت حافظه دوربین اجازه داد! پیشنهادی برای ذخیره بهتر عکس‌ها در تلفن همراه نداری؟
باید همیشه از آنها کپی پشتیبانی تهیه کنید. من عکس‌هایم را بر روی دو دیسک سخت ذخیره می‌کنم و بسیاری از آن‌ها نیز بر روی یک دیسک سخت سوم یا بر روی بانکی آنلاین قرار دارند. دیسک‌های سخت همیشه دچار نقص می‌شوند و هرگز نمی‌توانم به اندازه کافی بر نیاز به داشتن چندین کپی از عکس‌های دوربین تاکید کنم. کارت‌های حافظه نیز رو به ارزان تر شدن گذاشته‌اند و به همین دلیل داشتن تعداد زیادی از آن‌ها هزینه چندانی نخواهد داشت.

به عنوان یک عکاس، مزیت استفاده از دوربین تلفن همراه به استفاده از دوربین‌های واقعی را در چه می‌دانی؟
زمانی که با دوربین حرفه‌ای‌ام در میان مردم هستم، افراد بیشتر احتیاط می‌کنند و از روبه‌رو شدن با آن پرهیز می‌کنند؛ اما واکنش آن‌ها نسبت به دوربین تلفن همراه این‌گونه نیست، زیرا همه گمان می‌کنند در حال فرستادن پیام کوتاه برای دوستم هستم. دوربین تلفن‌های همراه به ویژه برای کسانی که به صورت مخفیانه عکاسی اجتماعی یا مستند می‌کنند، حسن بسیار بزرگی به شمار می‌رود؛ زیرا نه شباهتی به دوربین‌های عکاسی دارد و نه مثل دوربین‌های حرفه‌ای در مقابل صورت افراد قرار می‌گیرد. من عکاسی از آدم‌ها را دوست دارم. عکاسی از آن‌ها در لحظه شغل من است و در صورتی که آن‌ها از حضور من آگاه شوند، حرکت می‌کنند و کل ساختار عکس را از بین خواهد رفت.

کدام‌یک از عکس‌هایی را که به این شیوه گرفته‌ای، بیشتر دوست داری و چرا؟
من تقریبا از هر چیزی عکس می‌گیرم، ساختمان‌ها، خیابان‌ها، چهره‌ها. یکی از عکس‌های مورد علاقه‌ام که به تازگی گرفته‌ام و آن را دوست دارم، تصویر یک گاو پشت یک درخت است که کمی خنده‌دار به نظر می‌آید. تصویر تیوب درخشان بر روی شن‌های ساحل را نیز بسیار دوست دارم. خیلی زیبا است که بدون توجه به حالت روحی و موقعیتی که در آن قرار دارید، از هر چیزی عکس بگیرید؛ زیرا در انتهای عکاسی هیچ "درست یا نادرستی" وجود ندارد. اگر عکسی را دوست دارید، پس آن عکس، عکس خوبی است.

استفاده از سطل پر از آب، يکي از روش‌هاي آبياري گياهان آپارتماني است. سطل يا لگني را پر از آب در آشپزخانه يا حمام روي شيء پايه‌دار با ارتفاع حدود 50 سانتي متر قرار دهيد. گلدان‌ها را دورتادور آن بچينيد. پارچه‌اي نخي به اندازه يک متر يا بيشتر و به عرض حدود پنج سانتي‌متر آماده کنيد و يک سر آن را از کنار گلدان به داخل خاک فرو کنيد. سر ديگر را در سطل پر از آب قرار دهيد. به اين ترتيب دستمال پارچه‌اي همواره آب را به خود جذب مي‌کند و آب کم‌کم به داخل خاک گلدان منتقل مي‌شود.

قرار دادن گياهان در حمام نيز مي‏تواند مفيد باشد. پنجره‌هاي حمام را ببنديد، وان يا ظرف بزرگي را از آب پر کنيد تا رطوبت به حداکثر برسد و بعد تمام گياهان را آبياري کنيد. رطوبت زياد تعرق را کاهش مي‏دهد. بيشتر گياهان را مي‎توان تا 2هفته در اين شرايط نگاه داشت. تنها عيب اين روش ايجاد شاخه ضعيف روي گياهان قوي به دليل نور کم است که البته وقتي گياهان را به محل اصلي بازمي‌گردانيد، مي‌توانيد شاخه‌هاي نامطلوب را هرس کنيد.

پيچيدن گياهان در کيسه‌هاي پلاستيکي نيز مي‌تواند سيستم بسته‌اي ايجاد ‌کند که هيچ آبي از دست نرود. مي‌توان براي تعداد زيادي گياه از پوشش پلاستيکي استفاده کرد. البته گياهان زير پوشش را نبايد در معرض نور خورشيد قرار داد.